Μεθυσμένα λόγια ποτισμένα με φτηνό αλκοόλ και καταχρήσεις θα σου πω και αυτό το βράδυ…
Λόγια που προτιμότερο είναι να μην φτάσουν ποτέ στο προορισμό τους…
Μπερδεμένα από μίσος και αγάπη, ζαλισμένα από την απουσία σου…
Λόγια που φτιάχνουν παρανοϊκές και ακατανόητες φράσεις με μόνο σκοπό την απαλλαγή του μυαλού από αυτά…
Δίχως ουσία μα γεμάτα νόημα…
Τόσο σκοτεινά που νομίζεις ότι σε τυφλώνουν…
Τόσο μελαγχολικά που γελάς στο άκουσμά τους…
Λόγια τρελού που η λογική τον ξημέρωσε, φτιάχνοντας ένα δικό του λεξιλόγιο με κραυγές και ουρλιαχτά…
Λόγια που μόνο εσύ μπορείς να καταλάβεις και να τους δώσεις πνοή…
Που στη σκέψη τους και μόνο μου προκαλούν φόβο για τις αντιδράσεις των γύρω μου…
Λόγια που τελικά δεν θα βγουν ποτέ από το στόμα μου, δεν θα πάρουν ποτέ ζωή…
Θα τα κρατήσω φυλακισμένα στην κόλασή μου ώστε να μην πληγώσουν κανένα άλλο..
Παρά μόνο εμένα…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
